verb · 5 tenses and moods
annehmen
to accept; to assume · aceptar; suponer
Präsens
| ich | nehme … an | |
|---|---|---|
| du | nimmst … an | |
| er/sie/es | nimmt … an | |
| wir | nehmen … an | |
| ihr | nehmt … an | |
| sie/Sie | nehmen … an |
Präteritum
| ich | nahm … an | |
|---|---|---|
| du | nahmst … an | |
| er/sie/es | nahm … an | |
| wir | nahmen … an | |
| ihr | nahmt … an | |
| sie/Sie | nahmen … an |
Perfekt
| ich | habe angenommen | |
|---|---|---|
| du | hast angenommen | |
| er/sie/es | hat angenommen | |
| wir | haben angenommen | |
| ihr | habt angenommen | |
| sie/Sie | haben angenommen |
Futur I
| ich | werde annehmen | |
|---|---|---|
| du | wirst annehmen | |
| er/sie/es | wird annehmen | |
| wir | werden annehmen | |
| ihr | werdet annehmen | |
| sie/Sie | werden annehmen |
Imperativ
| (du) | nimm … an | |
|---|---|---|
| (ihr) | nehmt … an | |
| (Sie) | nehmen Sie … an |