verb · 5 tenses and moods
konzedieren
to concede · conceder
Präsens
| ich | konzediere | |
|---|---|---|
| du | konzedierst | |
| er/sie/es | konzediert | |
| wir | konzedieren | |
| ihr | konzediert | |
| sie/Sie | konzedieren |
Präteritum
| ich | konzedierte | |
|---|---|---|
| du | konzediertest | |
| er/sie/es | konzedierte | |
| wir | konzedierten | |
| ihr | konzediertet | |
| sie/Sie | konzedierten |
Perfekt
| ich | habe konzediert | |
|---|---|---|
| du | hast konzediert | |
| er/sie/es | hat konzediert | |
| wir | haben konzediert | |
| ihr | habt konzediert | |
| sie/Sie | haben konzediert |
Futur I
| ich | werde konzedieren | |
|---|---|---|
| du | wirst konzedieren | |
| er/sie/es | wird konzedieren | |
| wir | werden konzedieren | |
| ihr | werdet konzedieren | |
| sie/Sie | werden konzedieren |
Imperativ
| (du) | konzediere | |
|---|---|---|
| (ihr) | konzediert | |
| (Sie) | konzedieren Sie |